برباد رفته

سمفونی مردگان عجیب ترین اثریه که تا الان خوندم

هم دوستش داشتم هم نداشتم

هم شیرین بود هم تلخ

هم گنگ بود هم واضح

هم اسرار امیز بود هم کلیشه ای

قصه و روایتی که به هیچ وجه خط مشخصی نداره و نویسنده هر لحظه و هر خط از هر جایی میگه کاملا با اسمش که هست "سمفونی مردگان " تناسب دقیقی داره.

این اسم با دقت برای این کتاب انتخاب شده

حتی ادم های زنده ی این داستان هم مرده به نظر میرسند

از من بپرسی میگم دست زمانه تا حدی دخیل بوده و حدی زیادیم خودشون بدبختی رو برای خودشون فراهم کردند

اورهان ایدین ایدا سورملینا اذر ... هیچ کدوم مجبور نبودند انقدر بد بخت باشند !

عباس معروفی مثل همیشه زن رو ضعیف و نحیف نشون داده

ظلم به زن رو به تصویر کشیده

ظلم به هنر رو به تصویر کشیده

و چیزی که به کلی این اثر رو از یک روایت معمولی به "سمفونی مردگان " تبدیل کرده ، حقیقتی از مغز های پوسیده است .