برباد رفته

یه دختره ای توی دانشگاهم هست که خیلی رو اعصاب منه

خنگ و رو مخه و از هر کاری برای رفتن رو مخت و بهم زدن تمرکزت دریغ نمیکنه

من همیشه ازین دوری میکردم چون میترسیدم یهو کنترلم رو از دست بدم و یه چیزی بهش بگم که بد شه

از شاننسسس امروز توی آزمایشگاه باهاش هم گروه شدم

و فقطططط حرص خوردم

دو تا عدد از دستش نمی تونستم جمع بزنم ، بعد مسخره تر از هر چی اینه که به عقیده ی غلط خودش کاملاااا پاینده ینی قانع کردن این از قانع کردن کشیش های قرون وسطی سخت تره

دو ساعت زر میزنم که ببین پتانسیل اینجا با اینجا برابرن

هی میگفت نههههههه ، این جریانش فلان میشه اونجا بلان میشه ، برابر نیستن

استاد رو عین بچه دبستانی ها ، بیست بار صدا کردم که اینو قانع کنه اشتباه میگه ، همچنان قبول نمی کرد و داشت سعی میکرد منو متقاعد کنه استاد هم غلط میگه

موهام ریخت از دستش

نه خودش کار میکرد نه میزاشت من کارمو درست کنم و نئوری هارو انجام بدم ، یه مشت سوال مسخره و بدیهی میپرسه که جواب خیلی بیسیکی داره و جوابم میدی قبول نمیکنه همچنانننن ، نمیفهمه اصلاااا

همینه میگن دشمن عاقل بهتر از دوست خنگه :|

امروز یه جاهایی دیگه جوابشو نمیدادم

بیاید بگید چیکار کنم که تا اخر ترم تو روش بهش فحش ندم و کنترلم رو حفظ کنم هر آن ممکنه مورد توهین های ناجور قرارش بدم